Tourbillons draaien om hun eigen as. Maar waar draaien ze op? Net als elk bewegend element, hebben ze iets nodig om ze te houden. In feite zijn ze verbonden door zeer slanke en delicate elementen waarvan het volume over het algemeen zoveel mogelijk teruggetrokken wordt om een goed beeld te krijgen van dit kleine maar zeer prestigieuze systeem en ook om de horlogemaker toegang te geven tot montage, aanpassing of reparatie. Dit zijn de tourbillon bruggen, en er zijn meestal twee van hen: een boven en een hieronder. Deze sandwich is wat de structuur van de tourbillon kooi definieert. Met twee bruggen is de tourbillon stevig bevestigd, en het is de makkelijkste configuratie om te produceren. Als de bruggen slank zijn, belemmeren ze de cinematografische weergave van de tourbillon niet, en bieden ze ook een doek voor de esthetische expressie van het merk. Van alle componenten van een beweging, De bruggen zijn het grootste deel dat de grootste zorg en aandacht krijgt. Ze worden vaak in hoge mate gekanteld, afgeschuind, afgeschuind en spiegel gepolijst. Hun vorm is een uitdrukking van de stijl van elk individueel merk.
Maar de bovenste brug is in feite niet strikt noodzakelijk. Een tourbillon kan alleen door de onderste brug worden gehouden. Dit is bekend als een "vliegende tourbillon" - een term die is uitgevonden om een constructie te omschrijven die door Alfred Helwig, een horlogemaker van Glashütte in Duitsland in 1920 is ontworpen. Het voordeel van dit soort tourbillon is dat de kooi zelf en zijn decoratie in de Voorgrond, met niets om het uitzicht te belemmeren. Het is ook slanker, daarom komt het vaak in ultra-dunne systemen. Maar het is ook meer broos, omdat het maar een ankerpunt heeft. En als het ontwerp zou kunnen zeggen dat het een zwakheid heeft, is het dat de gehele massa van de tourbillon over een klein contactpunt wordt verdeeld. Wanneer het horloge verticaal wordt gehouden, is de spanning op de onderste brug van de tourbillon aanzienlijk.
Om deze reden hebben sommige bedrijven gekozen voor het combineren van de slankheid en behendigheid die nodig is voor een vliegende tourbillon met verbeterde gewichtsverdeling, die nodig is voor hoge precisie en chronometrie. Bij afwezigheid van een overeengekomen technische term, worden ze vaak semi-flying tourbillons genoemd. Jaeger LeCoultre gebruikt bijvoorbeeld een in de Reverso Tribute Gyrotourbillon. Ze noemen het een 'mysterieuze gyrotourbillon'. Inderdaad, het lijkt er op dat zijn enige verbinding met de beweging door de versnellingen is, wat simpelweg niet mogelijk is: versnellingen zijn geen ankerpunten! In feite heeft de beweging een brug. Het is gelegen in het centrum van de tourbillon, waarvan de hoogte het effectief verbergt. Het feit dat de tourbillon continu rond drie assen draait, maakt het nog moeilijker om te zien.
Bovet heeft een soortgelijke oplossing gemaakt met een single-axis tourbillon. De brug houdt de kooi in het midden, met het bovenstaande balanswiel en de ontsnapping hieronder - de twee vitale organen van het horloge. De laatste iteratie van deze tourbillon functies in het Virtuoso VIII model. Er is geen dwarsbrug bovenop, maar een driedimensionale kooi met elegante boogspaken, afgerond en zeer gepolijst met de hand, en een uitstekende stabiliteit in elke positie.
Bekijk meer horloge replica en Rolex Explorer
